Bir zamanlar çok yoksul bir çoban vardı. Elinde yalnızca bir koyunu bulunurdu. Bayram geldiğinde komşuları, "Bu tek koyununu kurban edersen ne ile geçinirsin?" diye sordular. Çoban güldü ve dedi ki: "Bir koyunumu kurban edersem, Allah bana on koyun verir. Ama o bir koyunu tutarsam, hem onu hem de diğerlerini kaybederim. Çünkü cimrinin elindeki nimet kurur, verenin elindeki nimet çoğalır." Kurbanını kesti, etini paylaştı. O yıl komşuları ona birçok koyun hediye etti. Verdiği katmerli olarak geri döndü.

Allah, Hz. İbrahim'e rüyasında oğlu İsmail'i kurban etmesini emretti. Hz. İbrahim bu emri oğluna bildirdi. Hz. İsmail, hiç tereddüt etmeden: "Babacığım, emrolunduğunu yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın." dedi. Her ikisi de Allah'a teslim oldular. Tam o an Allah, Hz. İbrahim'e seslendi: "Ey İbrahim, rüyayı gerçek kıldın. Biz iyileri böyle mükâfatlandırırız." Ve bir koç gönderdi. Bu büyük teslimiyet, kıyamete kadar ibret olsun diye tarihe yazıldı.